แต่ก็มีเด็กบางจำนวนที่จะต้องออกไปเรียนหนังสือตามโรงเรียนวัดต่างๆใกล้บ้าน ซึ่งแน่นอนว่าเด็กๆ เหล่านั้นต้องเผชิญกับปัญหาสังคมต่างๆ ตามมา” นอกจากนั้นทางคณะได้ร่วมสอนหนังสือให้แก่น้องๆและเลี้ยงอาหารกลางวัน ซึ่งน้องๆต่างบอกเป็นเสียงเดียวกันว่า “เป็นอาหารจานโปรดของพวกเค้า”กันเลยทีเดียว ความรู้สึกของน้องๆ ที่บ้านลอเรนโซได้รับ ชาวคณะต่างก็รู้สึกได้ เมื่อเหนสีหน้าของน้องๆ ที่มีแต่รอยยิ้ม และ ความตื่นเต้นที่ได้เห็นพวกเราได้นำสิ่งของไปมอบให้ ก่อนกลับน้องๆ จึงขอบคุณด้วยการพร้อมใจกันขับร้องเพลง
“กำลังใจ”ให้แก่ชาวคณะได้ฟังกัน เรียกได้ว่างานนี้นอกจากจะสร้างความรู้สึกตื้นตันใจแล้วยังเรียกน้ำตาจาก
ชาวคณะได้อีกด้วย ถึงแม้ว่าสิ่งของที่เรามอบให้แก่น้องๆในครั้งนี้อาจจะเทียบไม่ได้กับความเสมอภาคที่ได้รับจากสังคม แต่อย่าง  น้อยการหยิบยื่นกำลังใจหรือสิ่งของที่พอจะแบ่งปันให้กันได้ ก็ยังทำให้ พวกเค้ารู้สึกว่าอย่างน้อยก็ยังไม่ถูกทิ้งให้อยู่ในสังคมย่างเดียวดายและพร้อมที่จะต่อสู้กับโรคร้ายด้วยกำลังใจที่ได้รับจากเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน